موثرین سازمان ملل(دلسوزان بشریت و جامعه جهانی)
هر گاه راجع به هدف و جهت یک گروه یا سازمان خاصی بخواهید مختصر شناختی پیدا کنید بهترین راه آن این است که خلق و رفتار اجتماعی موسسین و موثرین آنها را مورد مطالعه قرار دهید.
جامعه ملل، یک سازمان جهانی بود که در نتیجه امضای عهدنامه ورسای[1]، در طی سالهای ۱۲۹۸ تا ۱۲۹۹ شمسی تاسیس شد.
پیشنهاد تشکیل چنین سازمانی از وودرو ویلسون رئیس جمهور آمریکا بود، اگرچه آمریکا هرگز عضو آن نشد.
پس از پایان جنگ جهانی دوم تصمیم به انحلال این سازمان و جایگزینی سازمان ملل متحد گرفتند
کنفرانس دامبارتن اوکس (یا گفتگوهای واشینگتن درباره سازمان صلح و امنیت بینالمللی) نام کنفرانسی است که در اوت ۱۹۴۴ در شهر واشینگتن دی.سی[2] برگزار شد.
موضوع این کنفرانس ترتیبات مربوط به ایجاد سازمان ملل متحد بود. در این کنفرانس آمریکا، شوروی، بریتانیا و جمهوری چین شرکت داشتند.
و در کنفرانس سان فرانسیسکو که در آوریل ۱۹۴۵ در شهر سان فرانسیسکو[3] برگزار شد. پنجاه کشور شرکت کننده طرحهایی را که در کنفرانس دامبارتن اوکس تهیه شده بود به تصویب رساندند و سازمان ملل متحد را رسما تشکیل دادند.
شورای امنیت قویترین نهاد سازمان ملل پنج عضو دائمی دارد که در تصمیمات این شورا حق وتو دارند.
وتو در ادبیات لاتین به معنای «ممنوع میکنم» است.این کلمه برای لغو یکطرفه یک قانون به کار میرود و به این ترتیب وتو قدرت نامحدودی است که میتواند سبب جلوگیری از تغییرات خاص شود[4]. حق وتو در اختیار ۵ عضو دائم شورای امنیت ،شامل آمریکا ،فرانسه ،انگلستان ،روسیه و چین قرار گرفته است.