رسواگری های امام علی علیه السلام1388/03/17 04:03

بعد از رسوا گری های شچاعانه رئیس جمهور مردمی- که البته مخالفان از سر بیچارگی و درماندگی آنرا وقاحت نامیدند!!! – سیل شبهه افکنی از سوی ویژه خواران و زور بگیران مدرن، در جامعه به راه افتاد، گرچه مردم هوشیار هیچ گاه تسلیم این بوقلمون صفتان قلم به دست نمی شوند اما تذکر یک نکته لازم به نظر می رسد:
تاریخ پر افتخار به ظاهر کوتاه امیر المومنین علیه السلام و شیوه آن ابر مرد تاریخ بزرگترین سیره و روش  اداره حکومت را به همه می آموزد، تقوا آمیخته با بصیرت، شجاعت همراه با عطوفت، سخت گیری با مهربانی، حساسیت در مقابل حیف و میل شدن بیت المال از برجسته ترین خصوصیات آن یگانه دوران است و این امر موجب شده بود تا در مقابل مفسدان اقتصادی کوچکترین نرمشی به خرج ندهد به همین دلیل در نامه های متعددی بزرگان اصحاب خود را که بیت المال دست اندازی کرده بودند به تندی تمام سرزنش می فرماید، به یک نمونه از آنها اشاره می کنیم:
نامه 41 نهج البلاغه « فراموش نشود که مخاطب این نامه بنابر آنچه که برخی از شارحان گفته اند ابن عباس فقیه و مفسر بزرگ قرآن می باشد!!! آن حضرت بدون ملاحظه شأن و مقام ابن عباس او را برای همیشه تاریخ، عبرتِ آیندگان قرار می دهد».
متن نامه «....من ترا در امر حکومت شریک کردم و از خواص خود گردانیدم .... اما با دیگر افراد خائن به من خیانت کردی، نه پسر عموی خود را ( امیر المومنین) یاری کردی و نه امانت الهی را ادا کردی... گویا با مردم بر سر دنیایشان نیرنگ می ورزی و به دنبال چپاول بیت المال آنها هستی، چون زمانه را در خیانت کردن دیدی، تو هم برجهدی و اموالی که متعلق به یتیمان و بیوه زنان بود برای خودت برداشتی، مانند گرگ تند و تیز که بز شکسته ای را می درد، سپس بیت المال را به سوی منزل خود در حجاز روان کردی بدون کوچکترین احساس اندوه و گناه، گویا ....میراث پدر و مادرت می بردی، سبحان الله آیا ایمان به معاد نداری ایا از سخت گیری خدا در حسابرسی اعمال نمی ترسی، ای کسی که در پیش ما خردمند به حساب می آمدی چگونه غذا و آبی را بالا می کشی در حالی که می دانی حرام است... اموالی که متعلق به یتیمان و فقیران و مومنین و مجاهدان در راه خدا می باشد... اگر اموال آنها را بازنگردانی و ترا بیابم... با شمشیرم چنان ضربتی به تو می زنم که هر کسی که آن را چشید به یقین داخل در جهنم شده است.
قسم به خدا اگر حسن و حسین آنچه را که تو انجام دادی مرتکب شده بودند از من روی خوش نمی دیدند... تا حق را از آنان واپس گیرم و باطل را دور کنم ».
آنچه که خواندید گوشه ای از سخت گیری حضرت امیر المومنین علیه السلام به مسئولان حکومتی در رابطه با بیت المال مسلمین بود، حال آیا افشاگری رئیس جمهور مردمی و ظالم ستیز اخلاقی علوی به شمار می رود؟؟؟ آیا فرصت طلبانی که فرصت خود را در خطر می بینند بهره ای از معارف علوی برده اند قضاوت را به وجدان بیدار جامعه می سپاریم