ما ... فلسطین... چرا؟1388/03/17 04:03

چندی پیش آقای میر حسین موسوی در یکی از نطق های انتخاباتی اش دولت نهم را به دلیل حمایت از فلسطین و لبنان زیر سئوال برده بود و تلویحاً یا تصریحاً یکی از برنامه هایش را قطع رابطه و عدم حمایت از این دو کشور معرفی کردند!!! البته اینگونه آرایش سیاسی از شخصی که خود را پیرو خط امام (ره) می نامد بسیار تعجب آور است و بعید به نظر می رسد که آقای موسوی از دیدگاه امام در رابطه با فلسطین ناآگاه باشد، به همین دلیل بر آن شدیم تا در یک تحلیل کوتاه اشتباه فاحش و استراتژی این کاندیداتور را بررسی کنیم:
1-     امیر المومنین علیه السلام در خطبه 27 نهج البلاغه خطاب به مردم کوفه چنین می فرمایند: قسم به خدا هیج قومی در مرکز سرزمین خود مورد تهاجم قرار نگرفت مگر اینکه ذلیل شد...
این بیان رسا و عمیق از حضرت امیر علیه السلام بیانگر یک اصل استراتژیک در صحنه سیاست خارجی است به عبارت واضح تر هر حکومتی که بتواند خاکریز هجومی یا دفاعی اش را به مرزهای خارجی بکشاند، حاشیه امنیت بیشتری را برای خود و ملتش تأمین می کند. این آموزه حضرت در جوامع پیشرفته جایگاه ویژه ای دارد اگر چه نحوه ی استفاده آنها از این اصل، ناصحیح و در جهت سلطه طلبی می باشد، لشکر کشی آمریکا از هزاران کیلومتر دورتر و ایجاد شعاع گسترده امنیتی برای حکومت خود، از نمونه های آشکار استفاده از این اصل می باشد.
کمک جمهوری اسلامی به فلسطین و لبنان- که سیاست راهبردی نظام نیز به حساب می آید- از نظر امنیتی یعنی گسترده کردن مرزهای جغرافیایی تا شعاع چند هزار کیلومتری، یعنی سیاست خارجی صحیحی که مرزهای درگیری را از جغرافیای ایران به عقب کشانده است و دشمن زورگو و متجاوز را در مرزهای خارجی زمین گیر کرده است.
2-     امیر المومنین علیه السلام در نامه 47 نهج البلاغه خطاب به امام حسن و امام حسین علیهم السلام می فرمایند: برای ظالم هر که باشد دشمن باشید و برای مظلوم هر که هست یاور...
اگر کسی به سیاست خارجی واقف نیست و آنرا نا کارآمد می انگارد، حداقل خود را به اصول اخلاقی – که قطعاً مطابق با سیاست سالم نیز می باشد- ملتزم بداند. اینکه آن حضرت در آخرین لحظات عمر شریفشان چنین دستوری صادر می فرمایند، خود به تنهایی بیانگر اهمیت موضوع است.
آن حضرت به عنوان محور تمام اخلاقیات و انسانیست، پیروان خود را به حمایت از مظلومان فرا می خواند و به آنها می آموزد که در مقابل ظلم، ستیز داشته باشند و هرگز آرام نگیرند، ملت فلسطین و لبنان بی تردید از مظلوم ترین امت ها به شمار می روند و نیازمند یاری هر کسی هستند که خود را انسان می نامد.
3-     حضرت امیر علیه السلام در حکمت 295 نهج البلاغه می فرمایند: دشمنان تو سه دسته اند، دشمن تو، دشمن دوست تو، و دوست دشمن تو، و دوستان تو سه دسته اند: دوست تو، دوست دوست تو، و دشمن دشمن تو.
جناب آقای موسوی مستحضرند که این کلام نورانی در سیاست خارجی و بین المللی از جایگاه ویژه ای برخوردار است و یک اصل سیاسی محکم و پذیرفته شده به حساب می آید، فلسطین و لبنان اگر دوست ما نباشند- که هستند- حداقل دشمنِ دشمنان ما که هستند از این بابت هم که شده است ما موظف به حمایت از آنها هستیم زیرا طبق فرموده حضرت، یکی از دوستان ما کسی است که با دشمن ما، دشمن باشد، چون که برخی از نیروی دشمن را می توانیم از کار بیندازیم و حاشیه ی امنیتی بیشتری برای خود فراهم بیاوریم.
جناب آقای موسوی آیا اصول سه گانه حضرت امیر علیه السلام منطقی است یا خیر؟! آیا شما خود را ملزم به کدام اصل می دانید؟ آیا برای اصول آنحضرت جایگزینی دارید؟ به ما هم معرفی کنید!!!